Posts

Showing posts from July, 2024

Submission to the Goddess

Yesterday was the most amazing day in a very long time! I want this, us, so bad! I want to smell you, to taste you, to feel the warmth of your skin, to be able to look at you for hours on end and to hear you whisper my name with lust in the night! You make me burst with desire, you make me shiver with longing, I submit myself to your universe of passion! I am yours! I am yours to do with whatever you may please, Goddess!

Your Eyes

You have the most beautiful eyes! Not just because they are as big as the moon and a deep golden colour that can send shivers down my spine just by looking at them, but because I can loose myself by gazing into their depth. I get surrounded by their happiness and I feel their warmth; I enjoy the kindness they radiate when you look at me so endearing and sweetly, I might just explode with love!

Μέρα 6η

Εκαρτερούσα ούλλη μέρα, που τες 4 το πρωί που ανοίξαν τα μάθκια μου, να σε δω! Τζιαι επεράσαν οι ώρες, επεράσαν οι αποστάσεις τζιαι ήρτεν η ώρα που αντίκρυσα τη φατσούα σου... πόσον όμορφα ένιωσα που σε είδα! Πόσον όμορφη είσαι! Πόσον πολλά σε επεθύμησα μέσα σε 6 μέρες που την τελευταία φορά που σε είδα! Αλλά τζιαι πόσο παράξενο τζιαι περίεργο το φιλί που σου έδωκα.. Ερώτησα σε αν μπορώ να σε φιλήσω τζιαι είπες διστακτικά ναι.. αλλα νομίζω εμετάνιωσες το ολόισια. Μασιαιρκά μες τα σπλάχνα μου το βλέμμα σου... Τζιαι όσον επέρναν η ώρα, όσον πιο πολλά σε έβλεπα τζιαι σε άκουα να μιλάς παραπάνω επελλάνισκα... που πόθο, που ζήλεια, που τρόμο, που πάθος αστείρευτο τζιαι ατέλειωτο.. Θέλω σε! Θέλω σε δική μου! Τζιαι θέλω να με θέλεις! Μόνον εμένα τζιαι τίποτε τζιαι κανέναν άλλον.. Μόνον εσύ μπορείς, τούντην φωθκιά, να την ησβήσεις! Μόνον εσύ να απαλύνεις τον πόνον τζιαι τον πόθο μου.. Βρέξε ψυσιή μου να σβήσει το λαμπρόν.. Βρέξε καρκιά μου τζι επύρωσεν ο καμός μου... Κάθε λεπτό μαζί σου εν χαρ...

Μέρα 5η

Ανυπομονώ να σε δω. Όταν εμιλούσαμε στα μηνύματα αγχώνουμουν σαν το σχολιαρόπαιδο που εν εξαναμίλησε με γεναίκα! Ενθουσιάζουμαι με το τι μπορεί να έρτει. Προσπαθώ να θυμήσω στον εαυτό μου ότι εν έσιει τίποτε σίουρο. Ότι μπορεί τούντην φορά να μεν μου δώκεις ευκαιρία, να μεν με θκιαλέξεις. Τζιαι όμως. Μόνο τζιαι μόνο η πιθανότητα ενθουσιάζει με τζιαι κάτι ζωντανεύκει μέσα μου. Κάτι ανατρισιάζει, κάτι νεκατώνεται, κάτι λυμπουρκάζει παράξενα τζιαι καρκαλλιστικά τζιαι αρέσκει μου! Εν ελπίζω για τίποτε. Εν ξέρω πως εν να το διαχειριστώ αν δεν καταλήξει κάπου τούτο το μικρό φλερτ. Αλλά θέλω την ευκαιρία να φκω μαζί σου, να σου μιλήσω, να σε φλερτάρω, να σε διεκδικήσω με ούλλη τη δύναμη της ψυσιής μου.

Μέρα 4η

Ετζιοιμήθηκα τζιαι εξύπνησα με τον πόθο σου σήμερα. Λίον τα πράματα που θκιεβάζω, λίον ο ενθουσιασμός μου που εν να σε δω, λίον το ότι έσιει πραγματικά πολλή τζιαιρό να σου τζιήσω με τούντον τρόπο, ηύραν χαραμάδα σκέψεις όι πρωτόγνωρες μεν, αλλά παλιές, παθκιασμένες γνωστές τζιαι πάνω που ούλλα ευπρόσδεκτες μες το νου μου. Σχεδόν μπορώ να νιώσω να αγκαλιάζω τον κορμό σου, να χαιδεύκω το δέρμα σου, να φιλώ τον λαιμό σου απαλά... Ήντα γεναίκα είσαι εσύ; Ήνταν που μού 'καμες; Εμάγεψες με με τα μμάθκια σου! Ετύλιξες με με το χαμογελούι σου! Επαγίδεψες με με το βλέμα σου το λάγνο τζιαι το ούλλον υποσχέσεις! Επέρασα ούλλες τες φωτογραφίες που είμαστεν μαζί. Τζιείντο βλέμα σου... ! Σαν γελούμε, σαν φιλιούμαστε, σαν χορτάνουμεν την Αγάπη μας...! Έχω τα ντοκουμέντα να δείξω των γιατρών ποιός με επέλλανεν... ποιός με έκαμεν να μεν ησκέφτουμαι τίποτε άλλο! Ποιός τζιαι γιατί με επαρανόησεν με πάθος, με πόθο, με λαγνεία, με επιθυμία! Να σε σφίξω μες τα αγκάλια μου τζι ας γύρω να πεθάνω! Ένα φιλ...

Μέρα 3η

Ανταν τζι αν είδα τα ρουχούθκια σου μες το αρμάρι... τες παρταλές τες παντοφλούες σου... τα leg warmers που μου έπλεξες... ίσια εσφίχτην η καρθκιά μου... που μπορώ Αγάπη μου να ζήσω εγώ χωρίς εσένα; Ενόμιζα άρεσκε μου δαμαί. Μόνον όταν ήσουν εσύ τζιαμαί μαζί μου. Τωρά εν μια χώρα μουντή τζιαι βαρετή τζιαι ήσυχη. Τωρά αρέσκει μου η χώρα μας. Γιατί είσαι εσύ τζιαμαί. Σπίτι μου είναι όπου είσαι εσύ! Όπου τσακρούν τα φιλούθκια σου πας τες βούτσιες μου τα πρωινά! Όπου ακούω τα χαντογελούθκια σου που το διπλανό δωμάτιο τζιαι χαμογελώ μόνος μου! Όπου εν μπορώ να κατουρήσω με την ησυχία μου τζιαι έρκουνται βηματούθκια τίκκι τόκκο που πίσω μου τζιαι ακούεται φλαπ φλοπ πας την κάσια την πόρτας! Ο δρόμος μου είσαι εσύ! Ο προορισμός μου είσαι εσύ! Η αγάπη σου γεμώνει τα κενά, χρωματίζει τα σύννεφα τα γκρίζα, σιωνώνει μέλι πας τες πίκρες, τραγουδά της ησυχίας να μεν νιώθει μόνη της. Ίντα άθθρωπος είσαι εσύ; Που ίντα παράδεισον έππεσες; Ποιος θεός σε έβαλε μπροστά μου; Μματούθκια μου γλυτζιά μου τζι...

Μέρα 2η

Μόλις εξεκίνησεν η μέρα τζιαι εγώ αντί να τζοιμούμαι σκέφτουμαι σε. Εσταμάτησα να κλαίω γιατί το ραντεβού μας έδωκεν μου ελπίδα. Ξέρω πως κρέμμουνται ούλλα που μιαν κλωστή. Πως μπορεί να μεν πετύχει. Πως εν είμαστε μαζί τωρά, απλά έδωκες μου μιαν ευκαιρία για να δεις αν θα νιώσεις κάτι. Όμως θέλω τόσο πολλά να έχουμε την ευκαιρία τουλάχιστον να ξαναερωτευτούμε! Νιώθω σάννα τζιαι εσηκώστηκε που πάνω μου ένα βάρος. Τωρά που σε έχασα εκατάλαβα πόσα πράματα νιώθω για σένα! Πως έγινεν η αγάπη μας συνήθεια για μένα. Αλλά εν έσιει τίποτε το συνηθισμένο μεταξύ μας. Τίποτε! Παίζουν πυροτεχνήματα μέσα μου άμμαν σε σκέφτουμαι! Ανυπομονώ να σε δω! Αγχώνουμαι πως εν να αντιδράσεις που να βρεθούμε. Σαν τα μωρά στο πρώτο ραντεβού! Τζιαι θέλω να σου δώκω ούλλα όσα αξίζεις. Θέλω να είμαστεν ευτυχισμένοι τζιαι πραγματικά ούλλες οι πρώτες ύλες για τούτο εν ήδη τζιαμαί. Το μόνο που λείπει εν η προσπάθεια τζιαι τούντη φορά ξέρω τι να κάμω. Ο πόνος εξύπνησε με. Ο πόνος έδειξε μου τι θέλω που τη ζωή μου. Εσέ...